sasja hagens

 

 

 

 

 

Wir bauen eine Stadt

21 oktober 2011

Sasja Hagens (1973)

Als geboren Utrechtse woon en werk ik al jaren met mijn man en zoon (16 mnd ) in Rotterdam. In 2003 ben ik begonnen met het schilderen van havenlandschappen.Wat ik interessant vind zijn de abstracte en monumentale vormen in havenlandschappen en andere industriele plekken zoals bouwplaatsen. Jarenlang ben ik nu consistent bezig een ouevre op te bouwen rond deze thematiek. Na een periode van (inter)nationale tentoonstelingen waarop ik voormamelijk groot werk liet zien was ik toe aan een intiemer en veel kleinschaliger schilderproject. Ik vond dit in mijn directe omgeving, in Rotterdam! Tijdens deze periode heb ik vooral klein werk gemaakt en veel geleerd over wat schilderen is en wat het voor mij betekent.

rinus groenendaal

 

evelyn snoek

nick van oppenraaij – supercity

max boekholt – de gebeeldhouwde stad

maarten grasveld – stad

 

 

 

 

 

 

 

 

Maarten Grasveld, architect:

Contrast tussen oud en nieuw, dat is voor mij de uitdaging en de spanning in de moderne stad. In dit werk heb ik dat willen uitbeelden door drie dimensies ruimten in en om de stad te symboliseren.

Dit werk kan op allerlei manieren gematerialiseerd worden. In eerste instantie heb ik gekozen om het in hout te doen omdat ik het uitdagend vind om met dit materiaal te werken. Deze berken multiplexplaat is 18 mm dik vandaar dat alles in een veelvoud van 18 mm is uitgewerkt. Er zit genoeg subtiliteit in het gelaagde hout om het te accentueren in transparante lak. Het werk moet op een sokkel staan om imposant over te komen. De toeschouwer kan er omheen lopen om het wisselend perspectief te kunnen ervaren.

Verder is het werk ook in 3D geprint. Dat brengt heel eigen uitgangspunten met zich mee. Zo zijn de verhoudingen in de staanders dikker gemaakt, om het model genoeg stevigheid te geven. Het proces is fragiel, het resultaat bijzonder.

Met dank aan de gastvrijheid van de academie, aan Mascha van de Kuinder en Martin Sjardijn voor de hulp bij de realisatie.

kersti rimmeld – tourist information

 

 

 

 

 

 

 

 

Zone of comfort 
by Kersti Rimmeld

Many of us have moved to other cities and more people every year  move to other countries, whatever the reason. Leaving your home country behind you and moving on to new grounds is something that makes you get to learn more about yourself and forces you to step out of your zone of comfort.

Most of us can imagine what starting a new life in a new country might bring with itself but experiencing it first hand is everything and more because life never goes as planned and you always appreciate the help you will get.

With this map I tried to create a simple layout of Den Haag pointing out two different kinds of places-bigger circles point out buildings and offices where to get all the information needed and all the documents done, the small circles are the „must go & see“  tourist spots that tourists and foreigners should visit – these all will help a foreigner to get around the city and get a good start on their new life. 

The name „Zone of Comfort“  came because the places pointed out on the map make you feel more certain about what you need to do and in the end that makes you more confident in feeling that you will succeed!

emiel van der beek – buildings

Emiel van der Beek

Het idee voor deze kleine wandsculpturen is ontstaan door  kleine delen mdf te verzagen en deze met foto’s te beplakken. Allereerst is er de voorstelling uit de serie buildings deze ontstond voor de voorliefde van de Bauhaus periode. Als het ware word er weer een huis gebouwd de mdf stukjes worden in 3d samengesteld elk object is uniek en ontstaat aan de werktafel. De werken worden in kleine series vervaardigd momenteel word er in het atelier aan een aantal nieuwe thema’s gewerkt. 

gabriel holysz – copy paste

Copy – paste

Een stad in een verzameling van kaders. Kaders defileren een compositie, brengen dit in beeld wat in het chaos misschien onzichtbaar is, ze laten interpretatie open over wat zich buiten het kader bevindt, kaders zorgen voor de structuur. Ze begrenzen ook heelaas.  De structuur van een stad illustreert wat allemaal met een kader kan gebeuren in de loop van de jaren en welke consequenties het met zich mee brengt. Het toevoegen van het nieuwe en reageren op het al bestaande is het onderwerp van mijn werkstuk.

‘Copy – paste’, dus het hergebruiken, was het principe voor de materiaal keuze. Het werkstuk is gemaakt uit voorwerpen die bij het vuil stonden of die geen eigenaar hadden en op de straat lagen. Met het verplaatsen van de voorwerpen van de afval, die de stadsmens tevens meer dan genoeg produceert,  naar de context van het werkstuk probeer ik aan te sluiten aan het Re-use concept.

lisette huizenga – new york in blauwen

 

 

 

 

 

 

 

 

Lisette Huizenga:

Achteraf mijn laatste analoge schilderij Tsja… wat moet ik zeggen over mijn werkproces met betrekking tot dit schilderij. Het is mijn laatste analoge schilderij, gemaakt in de zomer van 2009. Dit werk staat eigenlijk buiten het werkproces dat ik toen doorliep. Het is ook de enige in zijn soort, terwijl ik juist vaak in series werkte om te pogen steeds een stukje verder te komen in mijn schilderproces. Ik was net afgestudeerd met Caleidoscopia, een heel groot 3-dimensionaal digitaal schilderij waarin exterieur en interieur, de verschillende muren (allemaal ook losse schilderijen) en vloeren en meubels en dus werkelijkheid en illusie in elkaar over lijken te gaan. Toen ik ‘New York in blauwen’ maakte, was ik een beetje aan het afkicken van een heel druk half jaar met complete focus op mijn Caleidoscopia project. Dit schilderij was een soort ‘tussendoortje’ (mag je dat zeggen? Nee… natuurlijk niet). Sindsdien heb ik alleen nog digitale schilderijen gemaakt. Daarin ligt ook mijn grote passie. Ik kan me herinneren dat ik plezier heb beleefd aan het maken van dit schilderij, dat zeker wel. New York, de grote hoge gebouwen, de symmetrie van de stad, de dieptes van de avenuen zijn dingen die me fascineren. Ik heb de dynamiek van de stad willen samensmelten in een platte afbeelding met verf, waar de gestroomlijnde perfectie (van de stad maar ook van mijn manier van werken) even niet zo belangrijk is.